De berichten zijn zoveel mogelijk gecontroleerd en bijgewerkt. De komende tijd zal Strand6Daagse Weblog echter nog verder worden geoptimaliseerd.

Graag wil ik wijzen op de Ostseeküsten-wanderweg E9 waar ik in 2011 een begin mee heb gemaakt.

Jij kunt ook een bijdrage leveren aan deze website. Niet alleen door te reageren op berichten en aanvullende informatie te posten, maar zeker ook door te ondersteunen met een kleine bijdrage zodat deze website kan blijven bestaan.

En we banjeren vrolijk verder langs het strand …………………………!

Zoals altijd zijn er wel een paar voorwaarden:

• De kaarten mogen niet voor meer dan de Strand6Daagse-prijs worden aangeboden.

• Het is verplicht je naam, e-mail-adres en woonplaats in de advertentie te vermelden.

• Bij niet vermelden van e-mail-adres etc. in de advertentie wordt deze verwijderd.

• Het is niet toegestaan meerdere advertenties te plaatsen.

S6D Weblog behoudt zich het recht voor advertenties te wijzigen, te verwijderen, misbruik te bannen, biedt uitsluitend een advertentie-mogelijkheid aan, bemiddelt niet en beantwoordt geen vragen over advertenties. Klik hier om een advertentie te plaatsen.

Strand6Daagse Weblog is een uit passie geboren non-commercieële site en draagt derhalve geen verantwoordelijkheid voor eventuele transacties die (niet) voortkomen uit de hier geboden mogelijkheid van vraag en aanbod.

Er zijn aan zo’n 1.300 adressen inschrijfformulieren verstuurd. Met de 450 die daarvan terugkwamen, wisten individuen en groepen de duizend plekken vol te maken. Deze limiet is er welbewust. Organisator Woody van Loo zegt daarover: “Tijdens de Strand6daagse verplaatsen we iedere keer een klein dorp met alle faciliteiten van dien. Met 1.000 deelnemers hebben wij een overzichtelijke groep”.

Wie wil meedingen naar een plekje in de Strand6daagse van 2013 kan dat via strand6daagse.nl kenbaar maken.

Bron: wos.nl

Maar eigenlijk is de Strand6daagse een reizend dorp. Op maandag 25 juli vertrekt het dorp uit Hoek van Holland in noordelijke richting langs de kust. Iedere avond wordt het dorp een stukje dichter bij Den Helder opgebouwd. Uiteindelijk bereikt het dorp en al haar inwoners op 30 juli Den Helder.

Het dorp Strand6daagse heeft, zoals ieder ander dorp veel verschillende inwoners. Mannen, vrouwen, dik, dun, groot, klein. Niet alleen mensen met grijs haar, maar ook nog dertigers, twintigers en tieners. Het zijn allemaal gemoedelijke, vriendelijke mensen
Eén groep mensen is erg belangrijk. Die mensen verzorgen het eten en de andere voorzieningen. En ze houden de andere inwoners, die elke dag uren wandelen, ook mentaal op de been. Met humor, bemoedigende woorden, een schouderklopje en een glimlach. Omdat dit groepje zo belangrijk is, mogen zij met de auto naar de volgende bestemming.

Iedere dag hebben de inwoners maar één doel: de volgende bestemming. De kortste weg daarnaartoe loopt over het strand. Het tempo mag je zelf bepalen. Na aankomst helpt iedereen mee om het dorp Strand6daagse weer op te bouwen. Voordat de zon ondergaat is het dorp klaar: er wordt gegeten, de biertap gaat open en de muziek wat harder.

De volgende morgen na zonsopgang wordt alles weer afgebroken en gaat het dorp weer op weg, richting Den Helder.

De voetstappen, die ik de afgelopen week maakte op het strand, zijn alweer weg. Er zijn nog wel andere indrukken achtergebleven. Sommige zullen vervagen. Sommige zullen zich verdiepen, uitharden als voetstappen in nat cement en langzaamaan zal ik ze steeds mooier maken.

Ik herinner mij nog de kleuren, die ik onderweg zag. Het olijfgroen van de zee, het grijze en soms gele zand, de witte wolken en de blauwe lucht. Soms waren de wolken donkerblauw en grijs. Ik zie de kleuren van de bloemen in de duinen: kruipend stalkruid en zeedistel, zeewinde en slangekruid.

Ik herinner mij ook de geluiden van het strand. Het murmelen van de branding dat soms aanzwelt tot donderen. Het ruisen van de wind in je oren. Het piepen van de scholeksters en het krijsen van de meeuwen. Maar ook het Strand6daagse-lied en de muziek, die je tot diep in de nacht over de kampeervelden kon horen… als je niet sliep.

Ik herinner me nu ook nog de gezichten van een aantal mensen. Ik weet maar een paar namen. De andere gezichten hebben bijnamen gekregen: de hardloopster, de kale bierdrinker, de dames-die-stevig-doorstappen, de vrouw-waarmee-ik-de-laatste-avond-danste.
Ik zal proberen de gezichten te onthouden, zodat ik ze volgend jaar weer herken. De Strand6daagse is zo leuk, dat wil ik nog wel een keer meemaken.

Tekst: Hans Verbeek

Klik op de foto om naar de Fotogalerij van Hans Verbeek te gaan.

Geschreven door Jo de Jong | 25 juli 2011 |

Den Helder – Massaal keken ze de uren voor vertrek op internet naar de buienradar en het weerbericht, maar er was geen houden aan: de regen kwam met bakken naar beneden. De Helderse deelnemers aan de Strandzesdaagse beleefden een natte start.

Terwijl anders het stationsplein elk jaar vol staat met vertrekkende deelnemers en hun uitzwaaiers, stonden er nu wat mensen opeengepakt onder het kleine afdakje van het station. Het was zondagmiddag koud, nat, winderig vies weer en dat is niet wat de Helderse deelnemers zich ervan voorstellen als ze zich maanden eerder inschrijven voor het jaarlijkse wandelfestijn van Hoek van Holland naar Den Helder.

Piet de Vries met zijn Sylvia is altijd één van de eerste die er jaarlijks is, want hij regelt de bus en streept iedereen af die zich meldt. Dat zijn er om kwart over één nog maar weinig, alleen wandelaars George en Richard zijn present evenals Jan en Jacques van de organisatie. Rond half twee, kwart voor twee druppelen dan ook alle andere busgasten bijeen en het weerbericht blijft het voornaamste gespreksonderwerp.

Blote kuiten
Siem Blom is zoals elk jaar weer van de partij en heeft optimistisch een capribroek aangetrokken. Dat is dus een broek waarbij de kuiten aan het zonlicht blootgesteld zouden kunnen worden. Hij is niet de enige met een andere gevoelstemperatuur, want de kuiten van trouwe wandelaar Cees Sanders zijn ook te bezichtigen.

De zon is echter niet te zien en als Siem er nog eens over nadenkt brult hij uitgelaten dat hij verwacht met een longontsteking terug te komen! Dat blijkt een geintje want Siem denkt dat het vast wel goed gaat komen, vooral nu hij zijn eigen kroegbaas Jaap Schouten heeft weten te strikken. ‘Jaap gaat voor het eerst meedoen en is dus een groentje’, fluistert Siem.

Wandelspullen
Toch die Jaap zelf maar even aan de tand gevoeld en het is inderdaad zijn eerste keer. De man is echter door de wol geverfd als het op wandelen aankomt, want de Nijmeegse Vierdaagse en de Ronde van Texel heeft hij in het verleden al overwonnen. Tot mijn verbazing heeft hij echter geen doorlopen schoeisel aan de voeten, maar spiksplinternieuwe sportschoenen en de uitleg die daarbij hoort zegt alles: “ik heb al mijn wandelspullen in één keer weggegooid, omdat ik het nooit meer ging doen… dat was op een dag met hetzelfde weerbeeld als nu!”.

Er zijn naast Jaap meer nieuwelingen op de strandzesdaagse wandelvloer. Ik tref collega Karina die normaliter de telefoon bij ons bedrijf opneemt en zij gaat voor het eerst, omdat ze het altijd al eens heeft willen doen. En het is dan wel vochtig, maar dat is het op de pleisterplaatsen in de kantines ook! Althans, dat heeft Karina wel van doorgewinterde wandelaars vernomen.

Het vochtgehalte neemt hier bij het station echter ook al toe en dan hebben we het niet over de regen; Cees Sanders klokt blij een blikje bier naar binnen en we zien traditiegetrouw ook het nodige vocht in blikvorm de bus ingaan.

Steun
Als de bus bijna op weg is komt Bas Koning nog aanhollen. Hij zocht zaterdag al mentale steun op Facebook met de mededeling hoe hij ‘toch op het briljante idee was gekomen om mee te lopen’ en daarachter het verzoek aan iedereen om te duimen voor zon en droge voeten. Veel steunbetuigingen vielen hem ten deel en enthousiast schiet hij de bus in. Zo ook Stephan Wegman, onze eigen medewerker van Den Helder Actueel, die voor de tweede keer van de partij is. Wij gaan hem en een aantal anderen volgen de komende week.

Net als we denken dat iedereen er is, ontstaat er toch even lichte paniek bij Jack Woud: “waar is Gerard?” brult hij in het rond en dat is toch wel wonderlijk. Basketbalcoach Gerard Luyckx staat nog geen meter achter hem en je vraagt je af hoe Jack de ruim twee meter lengte van Gerard over het hoofd kan zien? Geen drank meer voor die man bedenk ik mij, maar ik vrees dat zoiets niet gaat lukken. Het weer is vochtig, de bus onderweg ook en het avondprogramma zal weinig anders gaan brengen!

Strandzesdaagse met alcohol als brandstof

Geschreven door Jo de Jong | 27 juli 2011 |

Den Helder – Maandagochtend 25 juli om 07.30 uur was het zover en ging de 53e editie van de jaarlijkse wandeltocht van Hoek van Holland tot Den Helder van start. Onder de deelnemers ook de groep uit Den Helder, die zondagmiddag al per bus naar het startpunt waren vertrokken.

Dat ging onder barre omstandigheden met nieuwe regenrecords in de zomer, dus we zijn heel benieuwd hoe het verder is verlopen met de Helderse delegatie. Hadden wij in Den Helder nog een aantal flinke buien op de zondag en de maandag, onderweg naar Hoek van Holland verdween het meeste hemelwater en zij konden droog hun tentjes opzetten. Ergens legaal waar je mag kamperen of ergens illegaal in de duinen, maar dat laatste weet bijna niemand!

Geen regen dus en zo konden de ongeveer 985 deelnemers onder prima omstandigheden van start. Er zijn altijd een paar mensen die op het laatste moment verhinderd zijn, daarom is er bij de start nog wel eens een kaart te koop en het aantal van maximaal 1000 niet altijd rond. Organisator Woody van Loo blikt op maandagavond tevreden terug; zijn organisatie is compleet, de stemming zit erin en op een paar spetters na bleef het droog. Het menu op de maandag bestond uit een gehaktbal, sperziebonen met aardappels en een sinaasappel toe.

Tussenstops
De Jutters hebben deze eerste dag allemaal volbracht. Volgens Bas Koning was het wel een hele lange route, maar navraag leerde dat zijn route niet veel langer was dan die van andere wandelaars. Zijn route kende echter veel tussenstops en dan lijkt het volgens Bas veel langer. Dat kan Cees Sanders beamen, maar die heeft mogelijk wel wat extra meters gelopen. Dat kwam niet door een omweg, wel door de loopstijl van Cees, die nog liep op de alcohol van de avond ervoor en dus flink aan het slalommen was. Tja, geen rechte lijn, dan kom je wel aan je kilometers!

Terug naar de zondag, want wat was er toch gebeurd dat een aantal deelnemers een deel van de dag met flink wat alcohol in hun lijf als brandstof liepen? De lezingen lopen wat uiteen; volgens Cees Sanders was het in de bus al erg gezellig, wat zich in het Jagershuis van Jan Willem voortzette. Cees geeft graag de barkeeper de schuld en die heeft het gedaan met een proeverij van alle drankjes van de bar. Siem Blom geeft echter een andere lezing en denkt dat het al fout ging bij de flugels in de bus.

Thuisblijvers
Even navraag gedaan bij de ‘thuisblijvers’. Monique en Sylvia van de Bras, wie kent ze niet? Zij lopen niet mee (Syl heeft hem al wel negen keer gedaan!), maar wilden wel sfeer proeven. Ze tuften zondag ook met tentje naar Hoek van Holland om hun vrienden maandag uit te zwaaien. Met het eten ging het goed volgens de dames. Carpaccio, een ribeye of zeeduivel en een toetje; de ondergrond was er, maar vanaf de koffie met likeur liep het mis: Amaretto en Baileys waren de boosdoeners!

In ieder geval lag het Klaas Vaak tijdstip rond half vier in de ochtend toen Cees Sanders van zijn kruk af viel. Gerard Luyckx deed aan mantelzorg door Cees naar zijn tent te dragen en Siem kon eenmaal in zijn tent de rits niet meer vinden toen hij een beetje misselijk werd. Gelukkig is die rommel wel opgeruimd, volgens Siem hoort een duizend-dingen-doekje dan ook zeker tot de standaard uitrusting van een Strandzesdaagse loper!

Uitvallers
Inmiddels zijn er twee dagen gepasseerd en verloopt volgens Woody van Loo alles nog steeds volgens het boekje. Geen calamiteiten, maar ‘die hebben we bijna nooit met de zesdaagse’ en nog steeds een goede sfeer. Er zijn slechts negen wandelaars uitgevallen; geen ernstige complicaties, maar gevalletjes ledematen zoals een knie of heup die niet meer mee wilde werken. Dan kun je soms beter stoppen hoe leuk je het ook vindt.

De dinsdag warme hap van de organisatie brengt ‘streepjes en punten’ oftewel worteltjes en doperwtjes met een pieper en een stukje fricandeau. Weet niet of Cees Sanders dat gaat redden, die zat maandag aan pannenkoek nummer 49 met spek, champignons en kaas na ’s middags al een bord pasta gedaan te hebben voor zijn gemoedsrust. We zullen er naar informeren, kortom… dit wordt vervolgd!

Strandzesdaagse: jarig zijn en ‘de nachtwacht’

Geschreven door Jo de Jong | 28 juli 2011 |

Den Helder – Woensdag is de langste etappe in de zesdaagse strandmars en dat is altijd een pittige dag. Van Noordwijk naar Velsen is het rond de 35 kilometer en dat is bijna de dubbele afstand van de dag ervoor. Blaren, spierpijn en conditie; hier komt het aan op karakter en volhouden en kan dat lange stuk de loper de das omdoen.

Rond 16.00 uur bellen we met de man die zondagnacht onfortuinlijk van zijn barkruk viel, even kijken hoe het ermee is; Cees Sanders neemt vlot op en het gaat goed. Met een klein gezelschap zit hij in IJmuiden en wel aan een biertje. Er kan geproost worden, want er is een jarige in hun midden! Jack Woud heeft vast een hekel aan visite over de vloer en is er meestal vandoor met zijn verjaardag. Die valt elk jaar in de Strandzesdaagse en dan vier je dus eigenlijk met ongeveer duizend ‘vrienden’ dat je weer een dagje ouder bent geworden.

De vriendin van Jack, Tjarda Rijs, loopt dit jaar ook weer mee, na jaren deel uitgemaakt te hebben van de organisatie. Thee zetten was haar specialiteit, dat ging samen met het ontbijt uitserveren en nu wilde Tjarda zelf wel weer eens aan de loop.

Militaire operatie
Die organisatie van de Strandzesdaagse, dat behelst nogal wat. Het heeft veel weg van een soort militaire operatie, waarbij heel wat mensen betrokken zijn. Want 1000 mensen gaan aan de wandel, maar ondertussen moeten ze wel voorzien worden van eten en drinken en moet hun bagage verplaatst worden. Twee mensen die ook deel uit maken van het organisatieteam, hebben de taak die de naam heeft van een beroemd schilderij: Jan en Jacques vormen de Nachtwacht! Want niet alleen overdag wordt er voor de deelnemers gezorgd in de vorm van eten en drinken, het vervoer van de bagage en het blaren prikken, ook ’s nachts houdt men een oogje in het zeil.

Deze twee kanjers werken elke nacht van 23.00 tot 04.00 uur en houden de wacht. Elke dag gaan ze na het diner een aantal uurtjes slapen voor hun diensttijd aanvangt en als om ongeveer vier uur, half vijf de theeploeg begint met het koken van het water mogen zij nog even tukken. Rond 09.00 uur in de ochtend lopen ze dan een ronde over het terrein of er niets vergeten is en gaan mee naar de volgende halte. Ook zulke kanjers zijn nodig, pluim voor deze mannen!

Taxi
Een lange dag dus voor de lopers en wat lezen wij tot onze verbazing op Facebook? De blote voetenman Bas Koning heeft het moeilijk en er komt een taxi in het verhaal voor. Een belletje naar Bas bevestigt dat het na de start vanochtend al onmiddellijk niet ging en Bas heeft zich met een taxi naar Bloemendaal laten verplaatsen. Een dure rit, maar, zo relativeert Bas, ‘als ik al die terrassen optel dan kom ik denk ik op hetzelfde uit, dus eigenlijk betaal ik de taxi uit het terrassengeld’!

Een andere man uit Den Helder, Michel Tijssen, heeft het ook zwaar en met een combinatie van Corona drinken en ijszakken proberen de mannen er boven op te komen. Vanuit Velsen hopen zij morgen wel weer mee te kunnen doen en gaan dus voor de nieuwe variant, de Strandvijfdaagse.

Groentje
Het groentje in de Strandzesdaagse, Jaap ‘Dupont’ Schouten, slaat zich er nog steeds door heen volgens zijn maat Siem Blom, die zelf in een opperbeste stemming verkeert. Vanochtend de jarige afgelebberd, net lekker een bord andijviestamppot op en alles gaat prima. Siem heeft nog vier schone duizend-dingen-doekjes over, dus alle gegeten en gedronken waren zijn ook binnen gebleven!

Dat het goed gaat kan Woody van Loo ook alleen maar weer beamen. Rond 18.00 uur was meer dan de helft van de lopers al binnen en de rest werd voor het avondeten om 19.30 uur verwacht. Mensen zitten in het zonnetje voor hun tent en het is gewoon een heerlijke dag geweest.

Strandzesdaagse: muziek, blaren en bagage Pietje

Geschreven door Jo de Jong | 29 juli 2011 |

Den Helder – In het eerste artikel deze week over de Zesdaagse heb ik het gehad over één van onze redactieleden die ook deel uitmaakt van het wandelevenement: Stephan Wegman. Hij schrijft CD-recensies voor deze krant, liep vorig jaar voor het eerst mee en ging nu op herhaling. Het telefoonnummer genoteerd en dan maar horen hoe zijn ervaringen zijn, naast die van de mensen die ik ken uit de drank gerelateerde etablissementen!

Vanaf maandag probeer ik hem te bereiken, maar mijn contactman lijkt van de aardbodem verdwenen. Zou hij als muziekgek door een walkman zijn telefoon niet horen of zijn bij hem de blaren naar boven doorgeschoten en zitten de oren verstopt?

Als ik de moed bijna opgeef, komt er een telefoontje en een enthousiaste Stephan aan de lijn. De stemming is goed, ondanks dat hij op de eerste dag al een enorme blaar heeft opgelopen. Vanwege het zwembad in Duinrell de blaar even laten zitten om de volgende ochtend te laten doen, maar toen was de wachtende rij van de dag ervoor nog niet uitbehandeld. Zelf aan de gang met de blaar en niet helemaal succesvol, de blaar is nu nog groter geworden!

CD-release
Muziekrecensent Stephan werd in de bus naar Hoek van Holland ook nog met een CD-release geconfronteerd. Danny Jansen en Jan Helder namen vorige week onder de artiesten naam ‘Dan Helder’ een nieuw lied op met de toepasselijke titel ‘Op de strandzesdaagse’. Het komt er bij Stephan niet helemaal uit of het nummer bepaalde hitpotentie heeft, maar dat kan komen omdat het plaatje in de bus al grijs is gedraaid. “Ik vind het voor hier wel leuk, maar zal het thuis niet snel opzetten” aldus onze muziekliefhebber. Dat moet ik uiteraard niet in de krant zetten, drukt hij me op het hart, dus dit zijn de ongelezen regels in het artikel…

Syl Meijers, de thuisblijfster, heeft het plaatje ook gehoord, toen ze in het Jagershuis erbij was. Net als naderhand alle blarenverhalen en ze begrijpt helemaal wat er door de mensen heen gaat. Om ze een hart onder de riem te steken komt ze met de volgende tekst: ‘maar de volgende morgen dan heb je het zwaar, je hebt pijn in je kop en je benen doen raar, maar zo rond de middag dan trek je weer bij, dan is het einde in zicht en ben je weer blij…’ ! Tekst van de CD misschien? Zou zomaar kunnen!

Spierbundels
Over naar het serieuze werk, we gaan het nog even over de organisatie hebben. Dagelijks duizend wandelaars die hun tentjes en toiletspullen achterlaten en blij zijn als ze op de volgende pleisterplaats hun spulletjes weer aantreffen. De bagageploeg beschikt over enthousiaste spierbundels die elke dag zorg dragen voor de verplaatsing van al die vracht.

Pietje Hendriks is er al jaren bij, dus je zou zeggen dat er niets nieuws onder de zesdaagse zon is. Toch wel, want sinds mei is Piet getrouwd en doet hij in zijn nieuwe burgerlijke staat mee als sjouwer. En omdat die wittebroodsweken dus nog lang niet voorbij zijn, kwam zijn Patricia in Velsen al langs voor een overnachting en gaat ze in Callantsoog haar Piet weer opzoeken. Ware liefde dus, ook voor deze sjouwer van de zesdaagse!

Egmond
Inmiddels hebben de lopers donderdagavond Egmond bereikt en komt het eindpunt in zicht. Nog even met Bas Koning gebeld die het gisteren zo zwaar had. Woensdag door de Belgische Blarenspecialist van tape voorzien en dat leek eerst niet goed te gaan. ‘Het eerste stuk na Velsen leek ik wel een kreupele oude man, ik werd zelfs nog ingehaald door een oudere vrouw met een rollator’. Ook hier blijkt echter dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn, want een stuk of vijf witbiertjes brachten redding en Bas vol goede moed naar Egmond, waar hij rond half acht op de bestemming aankwam.

Vrijdag het traject naar Callantsoog inclusief de Hondsbossche Zeewering, gaan zij dat redden? Den Helder Actueel reist vrijdagmiddag met de kustbus naar Callantsoog om te kijken of iedereen er is en om de stemming te peilen.

Strandzesdaagse: Callantsoog, het eind is in zicht!

Geschreven door Jo de Jong | 30 juli 2011 |

Den Helder – Voor de deelnemers aan de Strandzesdaagse is het eind in zicht. Op de voorlaatste dag, vrijdag, was het een beetje wisselend met het weer; wat bewolkt met een zonnetje wat er af en toe door heen prikt en ook enkele spetters regen.

De wind op het strand pal tegen wat voor de één een verademing en voor de ander een tegenvaller is. Er moest echter wel weer gelopen worden en het ging nu om de etappe van Egmond naar Callantsoog. Een pittig stuk, niet in de laatste plaats door die Hondsbossche Zeewering die er tussen zit; Siem Blom denkt te weten dat het om vijf kilometer gaat, maar gevoelsmatig is iedereen op het terras van mening dat het wel twee keer zo lang lijkt.

We treffen Siem Blom op het terras van de Foyer in Callantsoog. In gezelschap van zijn maten Jaap Schouten en Rene Terlouw doet hij een Skuumkoppe, met af en toe een Jagermeister tussendoor. Voor aankomst in Callantsoog werd dat programma ook al gedraaid, maar in een iets rustiger tempo en nu kunnen ze voluit; het duurt dan ook niet lang of de horecatent is geheel door de voorraad Skuumkoppe heen.

Daglicht
Jaap Schouten had ik bijna niet herkend, ik dacht even nog in de film van de dag ervoor te zitten en tegen het personage Red Skull aan te kijken, maar het waren de hoogrode konen van Jaap. Die volgens Siem weer het gevolg zijn van het feit dat Jaap voor het eerst een hele week daglicht heeft gezien in combinatie met de inname van vast voedsel. We geloven het!

Bij de Foyer is het ondertussen een gezellige boel aan het worden. Twee mannen met een gitaar en leuk stemgeluid brengen meezingers ten gehore en de vaste traditie is dat iedereen die bij de Foyer komt een voetenbadje krijgt aangeboden. Een teiltje met een sopje en daarna een handdoekje en een paar schone sokken, zo kom je nog eens aan je spullen! De Foyer heeft een hele batterij aan teiltjes en niet alleen het terras zit vol maar ook het muurtje er tegenover.

Blaar
Gerard Luyckx komt binnen, kwiek en monter als altijd, in gezelschap van Cees Sanders en die is wel aan een teiltje toe. Begerig als hij is vergeet hij bijna zijn schoenen uit te doen. We ontwaren een flinke blaar op de voetzool, die hij volgens de anderen zondagnacht heeft opgedaan omdat hij wel tachtig rondjes om zijn tent heeft gelopen. Ook dat geloven we onmiddellijk!

Een paar honderd meter verderop is het sportveldencomplex dat als overnachtingsplek dienst doet. Er staan al heel veel tentjes, maar rond 18.00 uur ligt er ook nog heel wat bagage te wachten. Het menu van die avond gaat vis met worteltjes worden en zegt Jeroen Lobregt, een bagagesjouwer, enthousiast “ook een glaasje wijn”, want dat is inbegrepen!

Meezinger
In afwachting van het eten wordt voor de verandering ‘op de Strandzesdaagse’ van Dan Helder nog maar eens opgezet. Een enkele meezinger, de sfeer is nog rustig, maar de traditie leert dat men de vrijdagavond altijd helemaal los gaat. Dansen, springen, zingen… hoewel Jack Woud dat laatste niet gaat redden, die is sinds zijn verjaardagsfeest zijn stem kwijt en zo te zien zijn scheermesjes ook. Vanuit de verte lijkt hij wat op Don Johnson.

Met de andere Helderse deelnemers gaat het verder goed. Ons redactielid Stephan Wegman komt monter tegen half zeven naar de camping en heeft weinig problemen en het goed naar zijn zin. Dat laatste, de goede zin, geldt ook voor Michel Tijssen, maar die heeft een paar voeten waar een pedicure een maandsalaris mee kan binnenhalen. Hij zal zaterdag echt nog even de kiezen op elkaar moeten zetten richting de eindstreep.

Rond half acht staan wij klaar om de kustbus weer richting huis te pakken als we een kreet horen en die is van Bas Koning afkomstig. Ook hij is binnen, met goede zin en pijnlijke benen, en kan morgen richting Huisduinen… we gaan het beleven: de Finish!

Ambulance domper op feestje Strandzesdaagse

Geschreven door Jo de Jong | 30 juli 2011 |

Den Helder – Wat altijd uitloopt op het ultieme hoogtepunt van de Strandzesdaagse, de finish in Huisduinen, is zaterdagmiddag overschaduwd door een kleine tragedie met de komst van een ambulance bij die intocht van de 53e editie van de Strandzesdaagse.

Alle lopers waren wel zo’n beetje binnen rond de klok van 16.00 uur, de flesjes zand waren uitgereikt en het feest was in volle gang. Er werd gedanst, gehost en gek gedaan op het dorpsplein voor het Dorpshuis in Huisduinen. De biertap draaide overuren, de toilettengroep ook, er was een lekkere vette hap verkrijgbaar en de stemming zat er goed in.

Waar het mis ging is niet helemaal duidelijk, er werd een plaatje gedraaid waarbij attributen de lucht in gingen en zo zagen we strandstoelen, krukjes, fietsen en van alles boven de hoofden zwaaien. De deelnemers werden steeds creatiever in hun ideeën over wat de lucht in kon en op een gegeven ogenblik ging er een tweepersoons bankstel omhoog.

Val
Dat ging nog goed, maar de keer daarop zat er iemand op en toen het bankstel, door wat voor oorzaak ook, werd losgelaten viel het op de grond en kwam de persoon erin raar op het plein terecht. Snel kwam de hulpverlening op gang en verschillende mensen met EHBO verleenden eerste hulp, terwijl ondertussen 112 was gebeld. Politie was eerst ter plaatse en werd snel gevolgd door de ambulance. Het slachtoffer werd met onbekend letsel naar het Gemini gebracht.

Woody van Loo, de organiserende kracht achter het zesdaagse feest, was nog aanwezig en reageerde aangeslagen op het incident. “Heel erg jammer, maar hopelijk valt het mee”, aldus een eerste reactie. Volgens Van Loo is de organisatie actief met hun bezigheden, organisatie en verantwoording tot zaterdagmiddag 15.00 uur, maar ze zijn vaak nog langer aanwezig op het feest dat volgt. “Dit is echt een vervelend einde van een verder hartstikke prima verlopen week.”

Einde feest
Het incident vormde een sluitstuk in het feestgedruis, de muziek werd getemperd terwijl de patiënt werd afgevoerd naar het ziekenhuis. Snel daarna gingen de wandelaars en degenen die ze opvingen huiswaarts of elders om het feest daar voort te zetten. Het was een voortijdig eind van een gezellig samenzijn op het Dorpsplein in Huisduinen.

Huisduinen, feestelijk eindpunt na een week afzien

Geschreven door Jo de Jong | 31 juli 2011 |

Den Helder – Hoe is het toch mogelijk dat je denkt te gaan trouwen in een rustiek dorpje aan de kust en ongevraagd een paar honderd extra gasten naast de kerk ziet staan? Dat kan gebeuren als je de datum bespreekt en je niet realiseert dat op die zaterdag ook de intocht van de Strandzesdaagse naast jouw trouwlocatie ligt.

Het overkwam bruidspaar Sven Balder en Karen Burville, die elkaar zaterdagmiddag omstreeks 14.00 uur het jawoord gaven in de Huisduinerkerk. Op de achtergrond alle meedeiners van het roeien tot het stampen in de gelijknamige liedjes en één grote hossende menigte. De vader van de bruidegom meldt dat ze “het niet wisten en het na het bespreken van de datum ook wel goed vonden”.

Het is niet anders, maar ze vonden het zaterdag toch wel leuk en toen ze de kerk verlieten viel een groot applaus hun ten deel. Daar doen de deelnemers van de zesdaagse niet moeilijk over en het bruidspaar waardeerde het.

Monter en fris
Onze muziekmedewerker Stephan Wegman oogt monter en fris als hij het Dorpsplein bereikt en het lijkt er even op dat hij acht uur nachtrust achter de kiezen heeft. Niets is minder waar ,Stephan zoekt hulp bij zijn medestappers om te weten tot hoe laat het feest in Callantsoog is doorgegaan. In het algemeen denkt men dat het rond 04.00 uur moet zijn geweest dat men de tent opzocht, maar het kan ook wel half vijf geworden zijn.

De muzikale smaak van Stephan lijkt wel een beetje aangetast door het slaaptekort, want waar hij eerst nog sceptisch was over het lied ‘Op de Strandzesdaagse’, zien we hem nu uit volle borst meebrullen gevolgd, door de imitatie van roterende wieken bij een Hollandse meezinger met een helikopter in de tekst. Het moet niet gekker worden!

Superman
Een nieuwe medewerker uit de sjouwploeg komt ongevraagd op mij afstormen met de mededeling dat hij Superman is. Ik ken Paul Geestman van de werkvloer en denk even dat hij mij in mijn rol als filmrecensent ziet, terwijl ik hier de finish aan het verslaan ben. Opeens valt mij echter zijn Supermanshirt en zijn rode cape op en hij legt mij uit dat hij de junior medewerker van de sjouwploeg is, maar dat deze in een recordtempo alle bagage heeft gelost.

“Dus ik ben Superman”, grijnst Paul nogmaals met zijn ongeschoren bekkie en of ik dat niet even in het personeelsblad van ons werk kan zetten? Weet je Paul, ik weet wat beters; we zetten het gewoon in de krant! Maak jij dan volgend jaar wel even je outfit compleet, dus een blauwe maillot erbij? Als filmrecensent zie ik graag dat het goed gebeurt!

Theemuts
De Nieuwediepers die we gevolgd hebben zijn allemaal op tijd binnen. We zien Jack Woud, Gerard Luyckx, Cees Sanders, het illustere trio Siem, Rene, Jaap en we zien Tjarda. De vriendin van Jack, die vorige week luid verkondigde van de verantwoordelijkheden als vrijwilligster af te willen en weer lekker te gaan lopen, heeft het zwaar gehad. “Het is mij erg tegengevallen en ik ga gewoon weer terug in de organisatie, dan maar weer een theemuts”, is haar besluit.

Bas Koning komt vandaag eerder binnen dan de andere dagen, krijgt bloemen en een knuffel van zijn moeder en doet zelfs mee met de traditie van de Zevensprong en het rondje om de kerk. Zijn taximaat van de derde dag, Michel Tijssen, is ook al binnen en komt op het podium terecht.

Danny Janssen draait de muziek en het plaatje “Ik wil seks met die kale” blijkt een knaller van jewelste; ik hoor de tekst voor het eerst, maar het legioen lopers kan het foutloos meezingen! In nog geen minuut tijd staan er zes kale mannen op het podium, Cees Sanders en Michel Tijssen vooraan!

Prima week
Het publiek gaat los, men springt en danst alsof er geen pijnlijke spieren en blaren meer zijn en het is één groot feest. Een valpartij even later en de ambulance versnellen het einde, maar het staat als een paal boven water dat de deelnemers een prima week achter de rug hebben. Dankzij de organisatie, een knappe prestatie en een goede sfeer, de meeste van hen doen het volgend jaar weer…

Bron: Den Helder Actueel

Bron: dichtbij.nl

Strand6Daagse: Vrijheid en een leeg hoofd (video) 

Bron: Noordhollands Dagblad