De Strand6Daagse is een wandeltocht langs de Hollandse kust.

Maar eigenlijk is de Strand6daagse een reizend dorp. Op maandag 25 juli vertrekt het dorp uit Hoek van Holland in noordelijke richting langs de kust. Iedere avond wordt het dorp een stukje dichter bij Den Helder opgebouwd. Uiteindelijk bereikt het dorp en al haar inwoners op 30 juli Den Helder.

Het dorp Strand6daagse heeft, zoals ieder ander dorp veel verschillende inwoners. Mannen, vrouwen, dik, dun, groot, klein. Niet alleen mensen met grijs haar, maar ook nog dertigers, twintigers en tieners. Het zijn allemaal gemoedelijke, vriendelijke mensen
Eén groep mensen is erg belangrijk. Die mensen verzorgen het eten en de andere voorzieningen. En ze houden de andere inwoners, die elke dag uren wandelen, ook mentaal op de been. Met humor, bemoedigende woorden, een schouderklopje en een glimlach. Omdat dit groepje zo belangrijk is, mogen zij met de auto naar de volgende bestemming.

Iedere dag hebben de inwoners maar één doel: de volgende bestemming. De kortste weg daarnaartoe loopt over het strand. Het tempo mag je zelf bepalen. Na aankomst helpt iedereen mee om het dorp Strand6daagse weer op te bouwen. Voordat de zon ondergaat is het dorp klaar: er wordt gegeten, de biertap gaat open en de muziek wat harder.

De volgende morgen na zonsopgang wordt alles weer afgebroken en gaat het dorp weer op weg, richting Den Helder.

De voetstappen, die ik de afgelopen week maakte op het strand, zijn alweer weg. Er zijn nog wel andere indrukken achtergebleven. Sommige zullen vervagen. Sommige zullen zich verdiepen, uitharden als voetstappen in nat cement en langzaamaan zal ik ze steeds mooier maken.

Ik herinner mij nog de kleuren, die ik onderweg zag. Het olijfgroen van de zee, het grijze en soms gele zand, de witte wolken en de blauwe lucht. Soms waren de wolken donkerblauw en grijs. Ik zie de kleuren van de bloemen in de duinen: kruipend stalkruid en zeedistel, zeewinde en slangekruid.

Ik herinner mij ook de geluiden van het strand. Het murmelen van de branding dat soms aanzwelt tot donderen. Het ruisen van de wind in je oren. Het piepen van de scholeksters en het krijsen van de meeuwen. Maar ook het Strand6daagse-lied en de muziek, die je tot diep in de nacht over de kampeervelden kon horen… als je niet sliep.

Ik herinner me nu ook nog de gezichten van een aantal mensen. Ik weet maar een paar namen. De andere gezichten hebben bijnamen gekregen: de hardloopster, de kale bierdrinker, de dames-die-stevig-doorstappen, de vrouw-waarmee-ik-de-laatste-avond-danste.
Ik zal proberen de gezichten te onthouden, zodat ik ze volgend jaar weer herken. De Strand6daagse is zo leuk, dat wil ik nog wel een keer meemaken.

Tekst: Hans Verbeek

Geschreven door Jo de Jong | 31 juli 2011 |

Den Helder – Hoe is het toch mogelijk dat je denkt te gaan trouwen in een rustiek dorpje aan de kust en ongevraagd een paar honderd extra gasten naast de kerk ziet staan? Dat kan gebeuren als je de datum bespreekt en je niet realiseert dat op die zaterdag ook de intocht van de Strandzesdaagse naast jouw trouwlocatie ligt.

Het overkwam bruidspaar Sven Balder en Karen Burville, die elkaar zaterdagmiddag omstreeks 14.00 uur het jawoord gaven in de Huisduinerkerk. Op de achtergrond alle meedeiners van het roeien tot het stampen in de gelijknamige liedjes en één grote hossende menigte. De vader van de bruidegom meldt dat ze “het niet wisten en het na het bespreken van de datum ook wel goed vonden”.

Het is niet anders, maar ze vonden het zaterdag toch wel leuk en toen ze de kerk verlieten viel een groot applaus hun ten deel. Daar doen de deelnemers van de zesdaagse niet moeilijk over en het bruidspaar waardeerde het.

Monter en fris
Onze muziekmedewerker Stephan Wegman oogt monter en fris als hij het Dorpsplein bereikt en het lijkt er even op dat hij acht uur nachtrust achter de kiezen heeft. Niets is minder waar ,Stephan zoekt hulp bij zijn medestappers om te weten tot hoe laat het feest in Callantsoog is doorgegaan. In het algemeen denkt men dat het rond 04.00 uur moet zijn geweest dat men de tent opzocht, maar het kan ook wel half vijf geworden zijn.

De muzikale smaak van Stephan lijkt wel een beetje aangetast door het slaaptekort, want waar hij eerst nog sceptisch was over het lied ‘Op de Strandzesdaagse’, zien we hem nu uit volle borst meebrullen gevolgd, door de imitatie van roterende wieken bij een Hollandse meezinger met een helikopter in de tekst. Het moet niet gekker worden!

Superman
Een nieuwe medewerker uit de sjouwploeg komt ongevraagd op mij afstormen met de mededeling dat hij Superman is. Ik ken Paul Geestman van de werkvloer en denk even dat hij mij in mijn rol als filmrecensent ziet, terwijl ik hier de finish aan het verslaan ben. Opeens valt mij echter zijn Supermanshirt en zijn rode cape op en hij legt mij uit dat hij de junior medewerker van de sjouwploeg is, maar dat deze in een recordtempo alle bagage heeft gelost.

“Dus ik ben Superman”, grijnst Paul nogmaals met zijn ongeschoren bekkie en of ik dat niet even in het personeelsblad van ons werk kan zetten? Weet je Paul, ik weet wat beters; we zetten het gewoon in de krant! Maak jij dan volgend jaar wel even je outfit compleet, dus een blauwe maillot erbij? Als filmrecensent zie ik graag dat het goed gebeurt!

Theemuts
De Nieuwediepers die we gevolgd hebben zijn allemaal op tijd binnen. We zien Jack Woud, Gerard Luyckx, Cees Sanders, het illustere trio Siem, Rene, Jaap en we zien Tjarda. De vriendin van Jack, die vorige week luid verkondigde van de verantwoordelijkheden als vrijwilligster af te willen en weer lekker te gaan lopen, heeft het zwaar gehad. “Het is mij erg tegengevallen en ik ga gewoon weer terug in de organisatie, dan maar weer een theemuts”, is haar besluit.

Bas Koning komt vandaag eerder binnen dan de andere dagen, krijgt bloemen en een knuffel van zijn moeder en doet zelfs mee met de traditie van de Zevensprong en het rondje om de kerk. Zijn taximaat van de derde dag, Michel Tijssen, is ook al binnen en komt op het podium terecht.

Danny Janssen draait de muziek en het plaatje “Ik wil seks met die kale” blijkt een knaller van jewelste; ik hoor de tekst voor het eerst, maar het legioen lopers kan het foutloos meezingen! In nog geen minuut tijd staan er zes kale mannen op het podium, Cees Sanders en Michel Tijssen vooraan!

Prima week
Het publiek gaat los, men springt en danst alsof er geen pijnlijke spieren en blaren meer zijn en het is één groot feest. Een valpartij even later en de ambulance versnellen het einde, maar het staat als een paal boven water dat de deelnemers een prima week achter de rug hebben. Dankzij de organisatie, een knappe prestatie en een goede sfeer, de meeste van hen doen het volgend jaar weer…

Bron: Den Helder Actueel

Geschreven door Jo de Jong | 30 juli 2011 |

Den Helder – Wat altijd uitloopt op het ultieme hoogtepunt van de Strandzesdaagse, de finish in Huisduinen, is zaterdagmiddag overschaduwd door een kleine tragedie met de komst van een ambulance bij die intocht van de 53e editie van de Strandzesdaagse.

Alle lopers waren wel zo’n beetje binnen rond de klok van 16.00 uur, de flesjes zand waren uitgereikt en het feest was in volle gang. Er werd gedanst, gehost en gek gedaan op het dorpsplein voor het Dorpshuis in Huisduinen. De biertap draaide overuren, de toilettengroep ook, er was een lekkere vette hap verkrijgbaar en de stemming zat er goed in.

Waar het mis ging is niet helemaal duidelijk, er werd een plaatje gedraaid waarbij attributen de lucht in gingen en zo zagen we strandstoelen, krukjes, fietsen en van alles boven de hoofden zwaaien. De deelnemers werden steeds creatiever in hun ideeën over wat de lucht in kon en op een gegeven ogenblik ging er een tweepersoons bankstel omhoog.

Val
Dat ging nog goed, maar de keer daarop zat er iemand op en toen het bankstel, door wat voor oorzaak ook, werd losgelaten viel het op de grond en kwam de persoon erin raar op het plein terecht. Snel kwam de hulpverlening op gang en verschillende mensen met EHBO verleenden eerste hulp, terwijl ondertussen 112 was gebeld. Politie was eerst ter plaatse en werd snel gevolgd door de ambulance. Het slachtoffer werd met onbekend letsel naar het Gemini gebracht.

Woody van Loo, de organiserende kracht achter het zesdaagse feest, was nog aanwezig en reageerde aangeslagen op het incident. “Heel erg jammer, maar hopelijk valt het mee”, aldus een eerste reactie. Volgens Van Loo is de organisatie actief met hun bezigheden, organisatie en verantwoording tot zaterdagmiddag 15.00 uur, maar ze zijn vaak nog langer aanwezig op het feest dat volgt. “Dit is echt een vervelend einde van een verder hartstikke prima verlopen week.”

Einde feest
Het incident vormde een sluitstuk in het feestgedruis, de muziek werd getemperd terwijl de patiënt werd afgevoerd naar het ziekenhuis. Snel daarna gingen de wandelaars en degenen die ze opvingen huiswaarts of elders om het feest daar voort te zetten. Het was een voortijdig eind van een gezellig samenzijn op het Dorpsplein in Huisduinen.

Bron: Den Helder Actueel

Geschreven door Jo de Jong | 30 juli 2011 |

Den Helder – Voor de deelnemers aan de Strandzesdaagse is het eind in zicht. Op de voorlaatste dag, vrijdag, was het een beetje wisselend met het weer; wat bewolkt met een zonnetje wat er af en toe door heen prikt en ook enkele spetters regen.

De wind op het strand pal tegen wat voor de één een verademing en voor de ander een tegenvaller is. Er moest echter wel weer gelopen worden en het ging nu om de etappe van Egmond naar Callantsoog. Een pittig stuk, niet in de laatste plaats door die Hondsbossche Zeewering die er tussen zit; Siem Blom denkt te weten dat het om vijf kilometer gaat, maar gevoelsmatig is iedereen op het terras van mening dat het wel twee keer zo lang lijkt.

We treffen Siem Blom op het terras van de Foyer in Callantsoog. In gezelschap van zijn maten Jaap Schouten en Rene Terlouw doet hij een Skuumkoppe, met af en toe een Jagermeister tussendoor. Voor aankomst in Callantsoog werd dat programma ook al gedraaid, maar in een iets rustiger tempo en nu kunnen ze voluit; het duurt dan ook niet lang of de horecatent is geheel door de voorraad Skuumkoppe heen.

Daglicht
Jaap Schouten had ik bijna niet herkend, ik dacht even nog in de film van de dag ervoor te zitten en tegen het personage Red Skull aan te kijken, maar het waren de hoogrode konen van Jaap. Die volgens Siem weer het gevolg zijn van het feit dat Jaap voor het eerst een hele week daglicht heeft gezien in combinatie met de inname van vast voedsel. We geloven het!

Bij de Foyer is het ondertussen een gezellige boel aan het worden. Twee mannen met een gitaar en leuk stemgeluid brengen meezingers ten gehore en de vaste traditie is dat iedereen die bij de Foyer komt een voetenbadje krijgt aangeboden. Een teiltje met een sopje en daarna een handdoekje en een paar schone sokken, zo kom je nog eens aan je spullen! De Foyer heeft een hele batterij aan teiltjes en niet alleen het terras zit vol maar ook het muurtje er tegenover.

Blaar
Gerard Luyckx komt binnen, kwiek en monter als altijd, in gezelschap van Cees Sanders en die is wel aan een teiltje toe. Begerig als hij is vergeet hij bijna zijn schoenen uit te doen. We ontwaren een flinke blaar op de voetzool, die hij volgens de anderen zondagnacht heeft opgedaan omdat hij wel tachtig rondjes om zijn tent heeft gelopen. Ook dat geloven we onmiddellijk!

Een paar honderd meter verderop is het sportveldencomplex dat als overnachtingsplek dienst doet. Er staan al heel veel tentjes, maar rond 18.00 uur ligt er ook nog heel wat bagage te wachten. Het menu van die avond gaat vis met worteltjes worden en zegt Jeroen Lobregt, een bagagesjouwer, enthousiast “ook een glaasje wijn”, want dat is inbegrepen!

Meezinger
In afwachting van het eten wordt voor de verandering ‘op de Strandzesdaagse’ van Dan Helder nog maar eens opgezet. Een enkele meezinger, de sfeer is nog rustig, maar de traditie leert dat men de vrijdagavond altijd helemaal los gaat. Dansen, springen, zingen… hoewel Jack Woud dat laatste niet gaat redden, die is sinds zijn verjaardagsfeest zijn stem kwijt en zo te zien zijn scheermesjes ook. Vanuit de verte lijkt hij wat op Don Johnson.

Met de andere Helderse deelnemers gaat het verder goed. Ons redactielid Stephan Wegman komt monter tegen half zeven naar de camping en heeft weinig problemen en het goed naar zijn zin. Dat laatste, de goede zin, geldt ook voor Michel Tijssen, maar die heeft een paar voeten waar een pedicure een maandsalaris mee kan binnenhalen. Hij zal zaterdag echt nog even de kiezen op elkaar moeten zetten richting de eindstreep.

Rond half acht staan wij klaar om de kustbus weer richting huis te pakken als we een kreet horen en die is van Bas Koning afkomstig. Ook hij is binnen, met goede zin en pijnlijke benen, en kan morgen richting Huisduinen… we gaan het beleven: de Finish!

Bron: Den Helder Actueel